Carlos: Chili, GeuzenMiddenmeer en zijn totale voetbalidee

Door: Jim Beerepoot

Carlos, wie kent hem niet? Onze hele jeugd weet wie deze man is, en dat is logisch want hij is zeer belangrijk voor de jeugd. Wij kennen Carlos als de aardige Chileense man die altijd wel een gesprekje met je aanknoopt. Maar we kennen hem ook als de trainer die erg kan hameren op concentratie en techniek. Maar hoe was hij als voetballer in de jeugd en wat vindt hij van hoe het gaat bij GeuzenMiddenmeer? Dat probeer ik in dit vraaggesprek uit hem te krijgen.

Welke teams traint u?
De mini’s (kinderen van ongeveer 5 tot 7 jaar). De E1, de E2 en de ME1. Heel soms train ik de D1 en D2. Ik help Guido met de C2 en ik train nog de MB1. Dat is het wel zo’n beetje.

Hoe en wanneer bent u bij GeuzenMiddenmeer gekomen?
Ik ben een bekende van de Geuzen. Ik heb hier gevoetbald en ik ben nog hoofdtrainer geweest. Een keer was ik een training aan het voorbereiden bij Fortius en toen sprak de heer Pel mij aan omdat GeuzenMiddenmeer een jeugdtrainer zocht. Nu zit ik hier dus ongeveer vier jaar. Ik werk momenteel bij twee clubs: GeuzenMiddenmeer en de zondag-selectie van de Meer".

Is het werken bij die drie verschillende clubs een ingewikkelde combinatie?
Nee, het is niet zo moeilijk want de drie clubs liggen dicht bij elkaar, de trainingsdagen zijn totaal anders en ik ben in staat om verschillende niveaus te trainen. Van mini’s, naar E-tjes, en zo maar door tot senioren die vrij goed kunnen voetballen en senioren die recreatie-voetbal spelen.

Wat zou u bij de teams die u traint willen verbeteren?
Het zijn te veel teams om op te noemen maar je moet altijd de dingen blijven verbeteren die kunnen. De dingen die je niet kan moet je ook altijd blijven verbeteren, maar sommige dingen zal een speler nooit leren omdat hij al gevormd is. Dat geldt uiteraard niet voor de allerjongsten. Een team moet je als ze jong zijn zoveel mogelijk meegeven. Op een gegeven moment is een kind al gevormd en dan blijven de tekortkomingen, terwijl de kwaliteiten verder kunnen ontwikkelen. Daarom hebben wij zoveel verschillende soorten voetballers. Daarmee moet je een team samenstellen en vervolgens moet je dit zo in elkaar laten smelten dat het als een team kan functioneren. Voetbal hoeft niet aanvallend te worden gespeeld maar ook niet verdedigend. Je moet vanuit je eigen tekortkomingen en kwaliteiten op zoek gaan naar een manier van voetballen die je team aankan.

Hebt u zelf gevoetbald?
Ik heb lang gevoetbald. Eerst in Chili heb ik redelijk hoog gevoetbald, later in Nederland maar de knieën laten het niet meer toe.

Hoe werd er getraind in Chili?
De voetbalcultuur is anders en de benadering van het spel is natuurlijk ook anders. Ik vond het eenzijdig in die tijd. Of het was veel conditietraining zonder bal of het was training met bal, vaak in de partijvorm met daarin accenten op onderwerpen. In Chili is het ook op de training oorlog in de partijspelletjes.

Gebruikt u nog wel eens trainingsvormen uit Chili?
Nee, wat ik wel gebruik voor de kleinere kinderen zijn dingen die ik zelf deed toen ik jong was. Tegen een muurtje trappen, leren omgaan met de bal vanuit het idee om de zogenaamde 'voetbalskills' te ontwikkelen. Als je trainer bent van mini´s tot recreatievoetballers moet je goed weten wat ze in die leeftijdscategorie nodig hebben. Als ik op conditie train, zijn ze meestal gericht op voetbal-momenten in de wedstrijd, zoals korte sprints, springen en rennen met de bal. Maar in augustus moet je wel snel een basis opbouwen en je lichaam op peil brengen. En je moet je lichaam zuiveren van alle troep in de zomer.

Bij welke clubs heeft u gevoetbald in Chili?
De naam zal jullie niet zoveel zeggen maar ik heb als prof bij Coquin Boneros gevoetbald en ik heb in de voorselectie van het nationale team gezeten. Dat was voor de Olympische Spelen in Montreal. Ik zat bij de laatste zestig, maar toen viel ik af. Coquin Boneros was een club à la Volendam. Promoveren om bijvoorbeeld twee jaar daarna weer te degraderen.

Hoe oud was u toen u naar Nederland kwam?
21 Jaar. We vluchtten naar Nederland omdat er een militaire coup werd gepleegd in Chili en dat was gevaarlijk. Het eerste jaar heb ik besteed aan het onder de knie krijgen van de Nederlandse taal. Daarna ben ik verder gegaan met mijn studie op MTS-niveau. Op een gegeven moment ben ik overgestapt op een heel ander soort studie/baan. Ik ben maatschappelijk werker geworden. In 1985 ben ik begonnen met een basiscursus om toegelaten te worden tot oefenmeester 3. Sindsdien ben ik bezig met voetbal en training geven.

Wat voor voetballer was u?
Voor het niveau waarop ik gevoetbald heb was ik zeer creatief maar ik schuwde het niet voor mijn team te werken. Ik was zeker individueel sterk, maar ik was ook een echte teamspeler met heel veel beleving en zeer gedreven.

Hoe is de opkomst op de trainingen bij GeuzenMiddenmeer?
Ik heb niet te klagen. Bij mij is de opkomst meestal goed. Dat komt mede omdat ik ervoor zorg dat elke training een feest moet zijn. Ik zorg ervoor dat mijn programma afhankelijk is van mijn spelers. Mijn programma en de spelers zorgen voor de kwaliteit van de training. Niet elke oefenstof is goed voor elk team dus daar moet je een goede mix in zien te vinden.

Wat zou u bij deze club anders of beter willen?
Iedere club kent problemen, tekortkomingen - net als een speler - en ook mogelijkheden. Wat ik zelf zou willen verbeteren aan deze club is dat er een verhouding wordt ontwikkeld tussen datgene wat je aan ruimte hebt en wat je aan aantal spelende leden hebt. Als je dat goed in balans brengt dan kun je altijd beschikken over genoeg ruimte voor iedere groep, het maakt niet uit of het voor mini´s of veteranen is. En dat je voor alle selectie-teams een trainer-coach weet te regelen maar dat ligt aan het budget van de club. Wat belangrijk is, is het kader van vrijwilligers, mensen die je helpen en daar heb je er altijd veel van nodig. In deze tijd is het heel moeilijk om aan een goed kader te komen.

Wat vindt u zo leuk aan dit werk?
Voetbal vind ik zelf leuk en nu heb je de mogelijkheid om dingen aan kinderen te leren die je zelf niet van een ander heb gekregen. Vanuit je eigen ervaring, wat je gemist hebt, probeer je kinderen mee te geven zodat ze later niet hoeven te treuren of spijt te hebben dat zij niet gewezen zijn op een aantal factoren om verder te komen. Denk aan het ontwikkelen van de juiste houding, het mentale aspect, het fysieke aspect, de hele discipline die je moet inbouwen en de rituelen die je moet herhalen. Dat probeer ik de kinderen mee te geven en dat ze ieder balcontact, duel of voetbalsituatie moeten zien als een uitdaging en proberen op te lossen. Als dat lukt, is dat heel leuk.