In Memoriam Piet Germs

Door: Jan van der Pol, Jan Hendrik Bouw

Op donderdag 24 juli jongsleden zijn, tengevolge van een noodlottig ongeluk tijdens hun vakantie, overleden ons verenigingslid Piet Germs en zijn kinderen Els, Mark en Karin. In onze gedachten zijn wij verbonden met zijn vrouw en de verdere familie. Wij zullen hen met eerbied en respect gedenken. Vrijdag 1 augustus is er afscheid genomen van Piet en zijn kinderen met een indrukwekkende herdenkingsdienst die door zo'n 1400 mensen is bezocht.

Piet is 30 jaar actief geweest bij De Geuzen/GeuzenMiddenmeer, als laatste in Veteranen 2. Begonnen in september 1964 bij VV Boijl om zijn jeugdjaren te vervolgen bij Sv Alcides in Meppel en vanaf 1971 bij de zaterdagafdeling van VV Zuidwolde (eerste elftal klasse onderafdeling). In 1977 kwam hij naar De Geuzen. Hij heeft voornamelijk in het derde elftal vertoefd met uitstapjes naar het tweede en af en toe het eerste. Later afgezakt naar de lagere seniorenelftallen om vervolgens bij de Veteranen te belanden. Volgens eigen zeggen heeft hij het ‘nooit verder gebracht dan het hotse knotse voetbal van vandaag de dag op obscure bijvelden en elftallen...’

Reacties
25 juli, Ane Wiersma, Veteranen 4: Ik heb het genoegen mogen hebben zo nu en dan samen met Piet te mogen spelen. Eerst wel eens op uitnodiging in Veteranen 1. Daarna in veteranen 2 en ook mocht hij wel eens graag met ons, Veteranen 4, meedoen. Ik moet echt zeggen dat het een genoegen was, niet alleen omdat hij het, op ons niveau, goed kon, maar ook omdat hij een fijne speler was die nooit zeurde, niet bij de scheidsrechter, niet bij de bij de tegenstander, en zeker niet bij zijn medespelers. Ook was het een type die 'voorop ging'. Niet met woorden, maar door daden (was het een Feyenoorder?). Ik kende hem niet heel goed, maar was toch behoorlijk verslagen, toen ik het nieuws gisteren vernam.

25 juli, Hans Schelling, Districtsmanager district West 1 K.N.V.B.: Langs deze weg willen wij onze gevoelens van deelneming betuigen bij het overlijden van uw lid Piet Germs en zijn drie kinderen als gevolg van een tragisch ongeval tijdens hun vakantie. Wij wensen u de kracht toe de komende, ongetwijfeld moeilijke, periode te dragen. Namens het bestuur van de KNVB, Hans Schelling.

29 juli, Freek van Andel, Veteranen 4: Maandagavond 28 juli kwam ik nietsvermoedend een partijtje voetballen, en hoorde het verschrikkelijke bericht van het overlijden van Piet en zijn 3 kinderen. We hebben gevoetbald, ter ere van Piet, maar het lukte niet.
Een trainingspartijtje op de maandagavond, met Piet erbij, was me altijd een groot genoegen, mits ik bij hem werd ingedeeld. Als aanvaller voetballen tegen Piet was niet eenvoudig. Piet was een bekwame verdediger, ik kan me niet heugen dat ik hem de afgelopen 15 jaar een keer heb kunnen dollen.
Piet speelde wel eens mee met mijn veteranenteam (veteranen 4), dan beliep hij in z'n eentje de hele rechter flank, onvermoeibaar. Echt een voetballer die iedereen in z'n team wil hebben, ook als persoon: rustig, beheerst, plezierig, sympathiek. Als collega huisarts heb ik menig keer met hem samen bij een geblesseerde staan kijken, wachtend tot hij weer opstond, ingrijpen was zelden nodig.
Wat een gemis, voetballen bij GeuzenMiddenmeer zonder Piet!

31 juli, Koen Monkau, Veteranen 1: Mede namens mijn teamgenoten en als onregelmatig invaller bij Veteranen 2 wens ik alle teamgenoten van Piet veel sterkte toe in het verwerken van dit schokkende verlies. Ik kende Piet niet echt goed, maar vond het een zeer sympathieke speler die met zijn milde humor iedereen voor zich innam. Ik snap nu ook waar hij die fabelhafte conditie vandaan haalde als je in de kranten leest aan welke sporten hij allemaal deed; daarom kwam ik hem natuurlijk zelden voorbij. Ook veel sterkte voor Jan en familie voor wie dit afschuwelijke verlies van vier dierbaren bijna niet te bevatten is. Alle ballen op Piet!

2 augustus, Henk Prins, Veteranen 4: Toen Piet enkele weken geleden zei dat hij met vakantie ging had ik niet verwacht dat ik hem nooit meer zou zien. Die maandagavond heb ik voor het laatst mogen genieten van zijn voetballende kwaliteiten. Zoals vanouds ging hij vaak mee naar voren en was hij moeilijk af te stoppen. Andersom kon ik hem ook moeilijk passeren. Hij was altijd zo vast als een huis en met een tomeloze inzet. Je  moest hem altijd 2 of 3 keer passeren voor je van hem af was.
Piet ken ik van de maandagavonden en de keren dat hij inviel bij ons team. Als je te weinig mensen had kon je altijd op hem rekenen. Ik heb hem leren kennen als een vriendelijke man die ik nooit heb kunnen betrappen op een onvertogen woord.
Net als iedereen die hem heeft gekend zal ik hem daarom missen. Ik zal Piet herinneren als een robuuste verdediger die er altijd voor ging maar ook wel hield van een dolletje.

Links
Nu is er geen wij meer (Almere Vandaag, 1 augustus 2008)
Sportieve familie laat stilte achter (Het Parool, 25 juli 2008)
Ada zag gezin vallen (De Telegraaf, 25 juli 2008)
Grote schok door klimongeluk (AD, 24 juli 2008)