D1 pakt uit met zes doelpunten

Door: Theo Tamis

JOS D1 – GMM D1 1 - 6

Zaterdag 3 december 2011

Zoals het hoort rond deze tijd van het jaar waaide de wind weer eens door de bomen en hadden de makkers hun wild geraas gestaakt. Op het veld althans, want vanaf de tribune van JOS klonken zaterdagochtend andere geluiden, maar daarover later meer.

De Sinterklaasgedachte had bij onze Geuzen aardig postgevat. Eerlijk werd alles gedeeld, inclusief de doelpunten. Daarvan vielen er niet minder dan zes te bejubelen, de een nog fraaier dan de ander.

Al na luttele minuten kwamen de gasten op voorsprong toen Terrence niet aarzelde en een afgeketst schot strak in de hoek mikte. De thuisploeg had nog nauwelijks gevaar kunnen stichten. Toch stond het niet veel later plotseling gelijk door een prachtig indraaiende corner die in een keer binnen plofte. Gelukkig was onze koelbloedige Jochem nog voor rust trefzeker en deed daarmee enigszins recht aan het grote krachtverschil op het veld.

Na de ranja liepen onze roodzwarten snel uit. Eerst trok Daley van rechts richting strafschopgebied om met links in de korte hoek te schieten: 1-3. Daarna vuurde uitblinker Job een kogel in de rechterbovenhoek: 1-4. De mooiste treffer was wellicht de vrije trap van 35 meter die door Robin met een hoge boog over de kleine keeper werd gemikt: 1-5.

De thuisploeg kon zich slechts staande houden met kunst- en vliegwerk, en een serie grove overtredingen die, tot ontzetting van de loyale aanhang, onbestraft bleven. De scheidsrechter bleek zwaar te lijden aan zijn goede bedoelingen. Hij had zich namelijk voorgenomen om “eerlijk te fluiten” en had de grensrechters opgeroepen om “eerlijk te vlaggen”. Daarmee was hij bij voorbaat boven alle twijfel en kritiek verheven. Als hij ergens niet voor floot, dan had hij het simpelweg niet gezien. Zo ook bij een glaszuiver doelpunt dat hij eerst toekende maar na overleg met de grensrechter afkeurde, “omdat hij niet had gezien dat het buitenspel was”. Eerlijk is eerlijk, eerlijker kun je niet zijn. Ondertussen namen de aanslagen op de ledematen schrikbarend toe en daarmee de luidkeelse protesten vanaf de tribune. De eerlijke scheids bleek onder de indruk en floot nu voor elk wissewasje dat hij zag. Dat waren er gelukkig niet veel.

Op het veld hielden onze talenten hun hoofd koel en het vizier op het doel. Met misschien iets teveel aandacht voor het houtwerk en de keeper. Want eenmaal belandde de bal op de lat, tot tweemaal toe werd de paal geraakt en hoe vaak de keeper moest ingrijpen was niet meer te tellen. En dan hebben we het niet eens over de prachtige poeier van Joshua, waarvan velen dachten dat hij onder in plaats van rakelings over de dwarsligger scheerde. Uiteindelijk werd het halve dozijn volgemaakt door Ruben, met een subtiel intikkertje.

Van JOS hadden onze Geuzen in de tweede helft nauwelijks meer te duchten. En dat kwam tevens door het uitstekende spel van onze betrouwbare sluitpost Scott, van verdedigers Boris, Daan en Jan, en van de twee mannen die voorin de meeste klappen opvingen, Anouar en Phinas. Net voor het heerlijk avondje had de D1 zichzelf al op een mooi cadeau getrakteerd.