ThuisClubHistorieCompetitieJeugdSeniorenSponsoringLidmaatschap

DE MIDDENSTIP, een kerstvertelling

21.12.13 13:41
Categorie: Algemeen, Column

Door: Herman Boeker

DE MIDDENSTIP


Een kerstvertelling door Herman Boeker


"Meneer, vorige week zijn mijn ouders overgegaan op een leverancier, die groene stroom gaat leveren. Hoe kan dat en hoe merk ik dat thuis? Krijgen wij dan straks groen licht?" vroeg Beja aan haar docent natuurkunde.
Simon Jan Koper krabde zich achter zijn oren, want hij vond het altijd moeilijk om op dit soort vragen antwoord te geven. Want hoe hij het ook wilde uitleggen met eenvoudige voorbeelden, het lukte hem nooit. Eerlijk: hij snapte het zelf ook niet.
"Je krijgt geen groen licht thuis, Beja, en ik wil het je graag uitleggen na de kerstvakantie. Of heb je nog even de tijd, want de les is afgelopen?"


De leerlingen van klas 2D wensten elkaar en ook hun docent een fijne vakantie toe. In de gangen van het Lucius College heerste de vrolijke opgewondenheid van de naderende vrije tijd, ook onder de docenten.
Op het schoolplein zaten Beja en haar twee vriendinnen nog wat na te praten, neen, voor te beschouwen.
"Dus jij gaat met de Kerst naar Amsterdam?" vroeg de ene.
"En alleen met je vader?" vroeg de ander.
"Dat heb ik jullie toch allang verteld, trutjes! Mijn moeder gaat met mijn tante naar Frankrijk om daar de Kerst te vieren bij mijn opa en oma. Mijn vader en ik willen hier blijven."
"Zit er een scheiding in de lucht?" vroeg de ene.
"In ieder geval ruzie," stelde de ander vast.
"Hou toch op, insinuante tantes. Mijn ouders kunnen goede afspraken maken zonder jaloezie. Mijn vader en ik hebben het niet naar ons zin in Frankrijk, mijn moeder wel, dus zodoende. Wij gaan in Amsterdam bij een goede vriend van mijn vader logeren," snibde Beja terug.
"Ik moet er niet aan denken om alleen met mijn vader op stap te gaan. Hij is zo verleden tijd!" zei de ene.
"Mijn vader heeft er nog geen erg in, dat ik een meisje ben, en geen jongen," zei de andere, terwijl zij haar truitje strak trok.
Zo ging het gesprek over vaders en later over moeders even door, totdat Beja zei: "Lieve vriendinnen, ga niet over mij inzitten, ik zal jullie sms'en, en ik ga nu naar huis. Heel veel lol mogen jullie hebben. Ik ook."


Op dinsdag 24 december brachten Beja en haar vader de twee zusters naar Schiphol en zwaaiden ze uit.
"Ik heb een kleine verrassing," zei haar vader. "Mijn goede vriend Jaap heeft ook wat dagen vakantie genomen, wij zitten met ons tweetjes in zijn appartement. Hoe vind je dat?"
Dat moest Beja even op zich laten inwerken. Met die vriend kon zij het goed vinden. Die wist haar vader vaak op te monteren, als die wat in de putterigheid zat. Maar alleen met haar vader te zijn scheen haar toch positief toe. Hoefde hij niet op te scheppen over haar goede resultaten tegenover Jaap. En samen waren zij in Amsterdam "little pawns in the game of life", oftewel stelden zij weinig voor in de hoofdstad.


Zij was wel eens eerder op de flat van Jaap geweest, Esplanade de Meer, zesde etage, met prachtig uitzicht over alle windstreken van Amsterdam. Die avond gingen zij eten bij restaurant DeAvonden.
"Weet je, waarom deze tent zo genoemd is?" vroeg haar vader. Beja schudde haar hoofd en antwoordde: "Omdat dit alleen 's avonds geopend is, misschien?".
"Neen, lieve, omdat hier in Betondorp een schrijver heeft gewoond, die het wereldberoemde boek De Avonden heeft geschreven, Gerard Kornelis van het Reve, al gehad op school?"
"Pap, ik zit pas in de tweede klas, wij hoeven nog geen literatuur te lezen. Maar is het een goed boek?"
"Eerlijk gezegd, erg saai, vreselijk saai, maar wel goed geschreven!"
"Net zo goed als Francis Oomen of Harry Potter?" vroeg Beja.
Haar vader ging er niet op door, want wist geen raad met de door haar voorgestelde schrijvers.
Het eten was heerlijk. Hoewel Beja wettelijk geen alcohol mocht nuttigen in een restaurant, schonk haar vader haar enkele keren wat wijn in haar sappenglas.
"En weet je, wie hier in de Brinkstraat is geboren en opgegroeid?" vroeg haar vader, maar het antwoord kende zij van het vorige bezoek: "Johan Cruijff."
Haar vader vertelde verhalen over het Ajax van begin jaren zeventig, andere mensen in het restaurant bemoeiden zich ermee, vulden anekdotes aan of verbeterden hem. Er werd nog een fles wijn geopend.
Tegen elf uur verlieten zij het etablissement, staken de Middenweg over om naar hun appartement te gaan.
"En hier, en hier," zei haar vader met een dubbele tong, "stond het befaamde Stadion de Meer, dat weet je, Johan en Sjakie en Pietje en Ruud en Dick ..."
Beja zag het aankomen: haar vader nam een aanloop om een bal weg te trappen en schreeuwde: "Niet doen, pap, stoppen!".

Zij hadden toch nog een mooie Kerst samen, hoewel haar vader een gekneusde teen had overgehouden van zijn poging om een betonnen bal weg te trappen, die symbolisch op de voormalige middenstip van het Stadion de Meer was aangebracht. Oud en Nieuw had de familie weer samen gevierd, ergens in de provincie.

Herman Boeker 20 december 2013 Park de Meer Amsterdam

Fa. J. Buitenhuis & Zn.
Elsa’s Café
Primera
Sleutelcentrum
Ton Hagedoorn