Dikke overwinning settelt Veteranen 2 vaster op derde plaats

Door: Jap Verburg

29 maart 2008, GeuzenMiddenmeer VE2- Castricum VE1: 6-2 (4-1)

Het GM VE2 team van vanmiddag: Wouter de Vries, Martin Kranstauber, Maarten Jesse, Henk Magrijn, Paul Baarbé, Lars Luyten, Luuk Degen, Henk Licher, Nanning van Til, Barry Jaspers, Jap Verburg. Invaller Erwin de Vries en scheidsrechter Piet Germs

Weliswaar slechts elf man en geen wissels, maar vandaag zou toch een makkie moeten worden, want we hadden de uitwedstrijd immers met 0-7 gewonnen. En de plaats van Castricum op de ranglijst (tweede van onderen) bewees dat dit geen toevalstreffer moest zijn geweest.
 
De voorbereiding verliep wat rommelig. We hadden kantinedienst tot een kwartier voor de wedstrijd, dus een drietal spelers had uiteindelijk slechts vijftien minuten om om te kleden en warm te lopen. En voor de krasse knarren onder ons is dat echt erg weinig tijd. Ondergetekende kwam bovendien tot de ontdekking dat hij ´s ochtends, bij het wisselen van zijn voetbaltas, vergeten was zijn contactlensen mee te nemen. Nu kan in een gemiddelde wedstrijd van de Veteranen 2 een blind paard nog geen schade doen, maar was toch wel fijn om te kunnen zien waar je medestanders staan opgesteld. Dus werden er alarmbellen gerinkeld naar moeder-de-vrouw, die met bloedspoed een setje lensen kwam brengen. Gelukkig slechts een kwartier als blind paard hoeven te voetballen.
 
Het stond toen inmiddels 2-0, want GeuzenMiddenmeer ging voortvarend van start. Met Martin in de spits, bleekt het makkelijk te zijn ballen te kunnen inspelen en terug krijgen. Dat laatste is over het algemeen een luxe. Zo werd Martin in de 5e minuut zelf een keer weggestuurd middels een goede steekbal en door goed doorzetten rommelde hij de 1-0 in de touwen. Niet veel later was Luuk aan de beurt en zo kwam dus binnen vijftien minuten de 2-0 op het scorebord. Daarna de bekende lenzentruc - ik heb ze twee keer van de grond moeten rapen want het waaide iets te hard - waardoor we even met tien man verder moesten; het maakte geen verschil, hetgeen ondergetekende toch aan het denken zou moeten zetten.
 
In de loop van de eerste helft wist Nanning door een scherpe schuiver in de rechter onderhoek de 3-0 op het bord te zetten. De wedstrijd was hiermee eigenlijk al gelopen koers. GeuzenMiddenmeer nam vervolgens wat gas terug, waardoor Castricum iets meer aan voetballen toe kwam. Toch was dat niet de reden van de tegentreffer die Castricum wist te scoren. Werd op de linker flank de bal eerst knullig verspeeld door ondergetekende (het is natuurlijk zinloos om te proberen om Wouter in de diepte te sturen, dus die bal had sowieso nooit gegeven mogen worden), liet daarna onze over het algemeen zeer betrouwbare goalie Paul een steekje vallen. De verloren bal werd allereerst nog vakkundig door onze verdediging afgepakt en naar hem teruggespeeld. De aanstormende middenvelder van Castricum was op zich geen gevaar, er waren immers talloze aanspeelpunten. Paul verkoos echter om tot twee maal toe de bal te kappen, hopende daarmee zijn tegenstander te verrassen. U begrijpt het, dat mislukte. De speler van Castricum nam de bal van zijn voet en kon deze in een leeg doel lopen. Het ontbrak er nog maar aan dat hij op zijn knieen ging liggen om de 3-1 in het doel te koppen. Omdat het gevoel nog steeds goed was, bleven we goed aanvallen en dat resulteerde al snel in de 4-1 van Barry. Niet veel later floot scheidsrechter Piet Germs voor de rust.
 
De tweede helft begon Castricum met tien man, wanter was een speler geblesseerd achtergebleven in de kleedkamer en ze hadden dus geen wissels. GeuzenMiddenmeer had iets meer geluk, ook wij hadden een speler met blessure, maar gedurende de eerste helft was Erwin komen aanlopen. Die kon zich direct omkleden en aantreden. Nu zou je vermoeden dat het tegen tien man een 'walk over´zou worden. Weliswaar was er duidelijk veldoverwicht, maar Castricum gaf goed weerstand en kwam een paar keer goed naar voren. Dat resulteerde zelfs in een tegentreffer. Een goede middenvelder bij Castricum soleerde langs drie man en schoot de 4-2 langs Paul. Dit zou toch niet mis gaan?
 
Nee, het ging niet mis, maar het mooie van het spel was er wel af. Voorzetten van de flanken, met name van links, waaide over het doel. De spitsen werden duidelijk minder goed bereikt. De opkomende Barry wist een van de schaarse wel goed ingespeelde ballen half te raken en de bal hobbelde over de lijn. Daarna nog een penalty toen Martin onregelmentair in het strafschopgebied van de bal werd geduwd,  maar onze topscoorder Luuk zag de kans om zijn doelpuntenaantal op te schroeven een meter langs de verkeerde kant van de paal gaan.
 
Dit zat hem uiteraard dwars en nog geen minuut later kreeg hij de bal vrij op de helft van de tegenstander. Op veertig meter afstand van de keeper wist hij deze over de keeper in de linker bovenhoek te schieten. Dit deed zijn teamgenoten tot de conclusie komen dat je hem voortaan alleen penalties vanaf de middenstip zou moeten laten nemen. Met deze beauty bracht hij de eindstand op 6-2. Rest me Piet te bedanken voor het fluiten, en Nanning's dochter Lotte voor het vlaggen.