E4 pakt punt in competitietopper tegen f.c. Amstelland

Door: Jos van der Lans

Amstelland E4 - GeuzenMiddenmeer E4 1-1

Drie dagen na Roma-Ajax vond in de schaduw van de Arena een vergelijkbare topper plaats: Amstelland-GeuzenMiddenmeer, met dien verstande dat Amstelland aanmerkelijk hoger ingeschat moet worden dan Roma. Beide ploegen waren in de derde klasse 109 nog ongeslagen, maar in een vorige competitie was GME4 tegen dit zelfde team tegen een stevige nederlaag opgelopen. Met zwaar gemoed betraden de geuzen daarom het veld. Net zo als de vorige keer bleken de Amstellanders een kop groter.  Maar er was één verschil. Dit keer hadden we een plan, een strategisch concept. In plaats van de gebruikelijke 2-2-3 opstelling hadden we dit keer gekozen voor een 2-3-2 opstelling, waarbij in de voorbereiding veel tijd besteed was aan het idee dat we van de zeven veldspelers er naar streefden voortdurend tenminste vijf mensen 'achter de bal' te houden. Stefan en Rinus, normaal voorhoedespelers, namen samen met Maarten posities in op het middenveld, dat als een gesloten cordon om onze verdediging (Max en Daan) zou gaan spelen. Thomas, de vorige week goed voor twee doelpunten, verhuisde naar de spits, waar hij samen met Joaquim zou gaan loeren op de counter.
Amstelland begon voortvarend. De ene aanvalsgolf na de andere werd op het doel van Shaquille losgelaten. Maar nu bleek ook dat ons strategisch concept werkte. Vooral de afspraak dat elke keer als een Amstellander een Geus abusievelijk zou passeren, hij dan onmiddelijk weer op een andere Geus zou stuiten, werd meer dan voortreffelijk nagekomen. Zo smoorde vrijwel elke aanval van de Amstellanders in de hechte organisatie van de Geuzen. Die bovendien, naarmate de wedstrijd vorderde, er steeds beter uit wisten te komen. Joaquim verscheen na een prachtige aanval zelfs alleen voor de keeper, maar schrok daar zo van dat zijn inzet gemakkelijk gestopt kon worden.
En toen ineens stond het toch 1-0, voor Amstelland. Het was een moment van onoplettendheid, van onbedachtzaamheid, waardoor de rechterspitsen van Amstelland even uit het oog verloren werden. Het schot wat dat tot gevolg had, verrastte ook Shaquille die er net zijn vuisten niet achter kon krijgen. Zoals wel vaker in deze competitie putten de Geuzen moed uit deze tegenslag, ineens golfden de aanvallen richting Amstelland-doel. De eerste ogelegde kans werd nog gemist, maar een minuut later stond het 1-1, na krachtig doorzetten van de hele aanvalslinie, waarbij Joaquim uiteindelijk voor het beslissende tikje zorgde. Amstelland was zo ontdaan dat vlak voor de pauze de beste kansen voor GeuzenMiddenmeer waren. Eigenlijk hadden we de wedstrijd in deze fase kunnen winnen. Voortreffelijk keepwerk, en een onnauwkeurige afronding weerhielden de de Geuzen van een verdiende voorsprong.
De tweede helft gaf hetzelfde beeld te zien. Een zeer gedisciplineerd voetballende E4 tegen een steeds wanhopiger wordend Amstelland, dat weliswaar meer individuele klasse in huis had, maar als team geen vuist kon maken. Een duidelijk geval van aangeschoten hands werd door de scheidsrechter, onze Onno nota bene, als opzettelijk bestempeld, waardoor we halverwege de tweede helft ineens op een strafschop getracteerd werden. Wat een tegenslag, even leken de kopjes te gaan hangen. Maar de Amstellanders waren inmiddels zo van slag dat zelfs over het nemen van de strafschop ruzie ontstond. Uiteindelijk schoot de gevaarlijkste aanvaller van Amstelland de strafschop zo'n vier meter naast het doel. Maar was hij op het doel geweest dan had Shaquille hem zeker gestopt, zo imponerend had hij zich op de doellijn opgesteld! Vanaf dit moment was duidelijk dat GeuzenMiddenmeer in deze competitietopper zeker met een dikverdiend gelijkspel zou wegkomen. Amstelland bleek niet langer opgewassen tegen de ijzeren organisatie van GME4, waarin Daan als een vorst over zijn defensie heerste. Joaquim kreeg nog een paar kleine kansjes, Rinus knalde nog een keer van grote afstand, maar het was niet voldoende om te scoren. De stand bleef 1-1, tot grote woede van Amstelland die dit resultaat als een nederlaag ervoer. En terecht, want dat was het ook. Dit was een fantastische prestatie van de E4, die nog eens duidelijk maakte dat voetballlen een sport is die je samen doet. Dat waren ze bij Amstelland even vergeten.