F4 speelt geslaagd toernooi

Door: Theo

“We wensen jullie prettige, sportieve wedstrijden,” toeterde de stadionspeaker voor de eerste aftrap van het Paastoernooi. Kees – want die was het – werd op zijn wenken bediend. De omstandigheden waren uitzonderlijk gunstig: het kunstgras lag er prachtig bij, het lentezonnetje wurmde zich al snel door het wolkendek en de deelnemende jeugdteams stonden te trappelen van ongeduld. Na een half uurtje stoeien aan de zijlijn, trad de F4 in het gedurfde roze tenue aan tegen de Geuzenbroeders van de F3. Omdat drie vaste waarden hadden afgebeld, kwam trainingslid Abe het jongste jeugdteam versterken. En die toonde zich een ware aanwinst. Abe vormde samen met gelegenheidsausputzer Tim het hart van de verdediging, ontregelde menige aanval en deed geenszins onder voor de fysiek sterkere F3. Dat gold trouwens voor de gehele ploeg, die vocht voor elke bal en een spelsysteem hanteerde dat volgens een deskundige toeschouwer als “gegroepeerd catenaccio” kon worden aangemerkt. Toch wisten de watervlugge aanvallers van de F3 voor aardig wat vuurwerk te zorgen. Twee schoten spatten op de paal uiteen, en het was aan de snelle reflexen van de opnieuw uitblinkende keeper Judith te danken dat een broedermoord uitbleef. Aan de andere kant deelde Tjerk – wie anders – twee speldenprikjes uit, zodat iedereen uiteindelijk tevreden was met een bloedeloze 0-0.
Ook de tweede wedstrijd, tegen de F3 van Abcoude, eindigde in de zogeheten “brilstand”. En weer was het Judith, die als een tijger haar doel verdedigde en een spervuur aan harde lage schoten wist te pareren. Toch waren de beste kansen voor de F4, die dit keer de verdedigende stellingen had verlaten en met een eigentijdse jeugdvariant van het totaalvoetbal een heus slotoffensief ontketende, waarbij Pieter tot tweemaal toe rakelings voorlangs schoot, Jelle de bal van dichtbij net naast prikte en ook Tjerk het geluk niet aan zijn zijde had.
Wedstrijd drie, tegen Abcoude F3, was van een geheel andere orde. De omzettingen – Pieter op doel en twee piepjonge trainingsleden, Daan en Max, erbij – hadden een verlammende uitwerking. Dit keer geen sprake meer van enig spelsysteem, maar kluitjesvoetbal en soms regelrechte paniek. Daarbij leek het leder een totaal eigen leven te leiden. Het onttrok zich aan iedere natuurwet en dook van alle kanten onverwachts op om vervolgens met vliegende vaart op een achterhoofd, een gelaat of een zeker deel van de onderbuik in te beuken. De ene na de andere F4 speler zeeg naar de grond, waardoor de wedstrijd – voor zover daarvan nog sprake was – telkens weer moest worden stilgelegd voor medische en mentale zorg. Toen de scheepshoorn een einde bracht aan de beproeving, stond het 0-2 voor de gasten, door een klutsbal en een eigen doelpunt – kenmerkend voor een bizar duel.
In de laatste partij leek het heilige vuur gedoofd, ook al deed Tjerk verwoede pogingen om het weer aan te wakkeren. Hij was overal te vinden, stond de verdediging bij, hielp de constant spelende Stijn en Mathieu op het middenveld, en stichtte ook weer gevaar in de aanval. Met als gevolg het enige doelpunt voor de F4 van dit toernooi, na weer een onvervalste Tjerk-rush. Dat kon helaas een tweede nederlaag niet voorkomen. Want twee verdedigende blunders brachten de eindstand op een teleurstellende 1-2 voor de F2 van SDOB.
En zo belandden de F4-tjes op een mooie vierde plaats, nog voor de F3, en kunnen ze terugkijken op een zeer geslaagd toernooi, met dank aan de toernooicommissie en de jeugdafdeling voor een voortreffelijke organisatie!