Het viel tegen voor de E4 tegen Diemen E9

Door: Jos van der Lans

Diemen E9 - GeuzenMiddenmeer E4 5 - 3

Potverdorie, dat viel tegen. Dachten we van te voren dat een E9-team wel een te kloppen tegenstander zou zijn, bleken die gasten stuk voor stuk een jaar ouder (en groter) te zijn dan onze jongens. Gepokt en gemazeld in de E, terwijl wij nog maar net komen kijken op dit niveau. Dat was in de wedstrijd dan ook meteen te merken. Diemen voerde de druk vanaf het eerste fluitsignaal op, en bestookte onze keeper Shaquille met knalharde schoten. Na vijf minuten konden de armen van Diemen E9 omhoog toen zij doel troffen na een scrimmage. Even zag het er naar uit dat onze E4 een hele zware ochtend tegemoet zou gaan. Maar nee, langzaam maar zeker begonnen ze aan de wurgende greep van de Diemense knapen te ontsnappen. Joaquim trof eerst van grote afstand de lat, en wist even later een slordigheid in de Diemense defensie koelbloedig af te straffen: 1-1.
De wedstrijd ging nu gelijk op. Shaquille keepte een wereldpartij en ranselde de kogels van de E9-veteranen uit zijn doel. Een paar minuten voor rust ontfutselde Thomas de bal uit een kluwen spelers en zag hij Maarten in de ruimte vrij staan, die aarzelde geen moment en speelde Joaquim aan, die prachtig de vrije ruimte inliep, de bal aannam en de keeper kansloos liet. Een goal uit het boekje. We trainen dus niet voor niets.
Zo bereikten we de pauze met een 2-1 voorsprong. Maar na de limonade kwam Diemen (met wind mee) stevig opzetten. De druk werd groter en groter, en hoewel Shaquille de meest onmogelijke ballen uit zIjn doel stompte, had hij drie keer het nakijken. Na een kwartiertje stond er 4 - 2 op het scorebord, waarbij we met sloom uitverdedigen ('weg poeieren die bal') het de tegenstander soms wel erg makkelijk maakten.
Maar opnieuw verzamelden onze E-debutanten al hun krachten en wisten zij de Diemense defensie te verschalken. Stefan tekende voor 4-3. Helaas was daarna de motor leeg en kon Diemen de genadeslag uitdelen: 5 - 3. Dat was ook de eindstand. Gelukkig deklasseerden we de tegenstanders nog wel met penalty-schieten. Ze waren zo onder de indruk van Shaquille ('man of the match', ook volgens de tegenstander) dat ze er maar één bal in wisten te krijgen. Thuis kunnen we ze hebben, zei Daan toen we naar de kleedkamer liepen, want dan zijn we aan het E-niveau gewend. Zo is het maar net.