MC1 on tour in Duitsland

Door: Een fan

Vrijdagmiddag 21 mei 2010 om 15.30 was het dan eindelijk zover, de voltallige MC1 van Geuzenmiddenmeer, ging z’n eerste buitenlandse trip maken. Bestemming Kamen in Duitsland, ongeveer 20 km van Dortmund verwijdert.
De reis verliep voorspoedig, 2 uur filerijden in Nederland, Tiba en Henk die het presteerden om met Tom Tom een afslag voor Dortmund te missen en daarna Kamen voorbij te rijden.  Dit is niet geheel fair, want deze twee heren hebben bergen werk verzet om dit weekend te realiseren, (tou)petje af voor jullie.

Toch kwamen we ruim voor de vastgestelde inschrijftijd de metropool Kamen binnenrijden. Pinnen met een ING pasje was niet mogelijk bij de Volkspärbank en plaatselijke supermarkt, maar dat euvel werd 10 km verderop verholpen. 16 Opgetogen meiden werden ingeschreven en kregen een spelerspasje wat exclusieve toegang verschafte naar de giga ‘slaap’ school, het lunch- en diner zenuwcentrum, de Stadtshalle (partycentrum) en het enorme Kaiserau Sportcentrum. Tijdens het WK 2006 hadden Brazilië en later Spanje hier hun domicilie, verdere toelichting overbodig. De ouders die meegingen dienden puur als taxi om de meiden te pendelen tussen alle bovengenoemde locaties, oja en als klapvee langs het veld en om 10 km verderop te gaan pinnen. We hebben genoten van onze dochters en hopelijk zij ook van ons!

De MC1 was ingedeeld bij 4 Duitse en 1 Deens elftal, de namen zal ik u besparen, eerlijk gezegd keine anung hoe de teams heten.  Voor de toeschouwers was het fantastisch weer om langs het veld de verrichtingen van hun lieve kinderen te aanschouwen. Echter auf der Fussbalfeld was het afzien voor onze meiden, warm met 26 graden!

De eerste wedstrijd was meteen een thriller. GM MC1 was de betere ploeg, maar onze Duitse tegenstandsters waren echt Duits! Voor elke meter werd hartstochtelijk gevochten en het werd al snel 0-1 voor die gegner. De MC1 liet zich niet van de wijs brengen en bleef goed voetballen. De 1-1 werd gelukkig een feit door führer Julia, wat ook de ruststand werd. Na de pauze hetzelfde beeld, een beter MC1 weer op achterstand en knokkend toch langszij komen.
Met nog 1 minuut kreeg GM een strafschop die jammerlijk door Julia tegen de lat werd geschopt, balen. Met 24 seconden op de klok (gelooft u mij?) kreeg Eva nog een enorme kans, maar op de doellijn duurde het net te lang, waardoor de bal corner werd getrapt door onze Duitse vriendinnen. Corner wordt genomen, helaas afgeslagen, aber dar war das gladiolen moment von Dionne. Ze nam de hoge bal geleich auf ihre pantoffel und die Niederlandiesche tricolor ging over het veld. Daar was de Duitse scheids niet van gediend en verbood ons dat er nog met de Nederlandse vlag over het veld gerend mag worden na een doelpunt, zit waarschijnlijk toch nog heel diep bij onze Oosterburen. Hij floot echter meteen af na zijn zegje gedaan te hebben dus 3 punten voor the girls from Holland! Dat was zweten.

De volgende wedstrijd tegen wederom een Duitse tegenstander gaf hetzelfde spelbeeld, een sterker GM, maar deze keer geen score van beide zijden, noel noel. De 3e match werden we op snelheid en gedrevenheid overklast door een klein maar fijn Deens elftal, de hitte begon z’n tol te eisen, uitslag maar 0-1.
De laatste wedstrijd van de dag werd een memorabele met een hele rare bijsmaak. In Duitsland is het de gewoonte dat de scheids alles alleen doet, er zijn geen grensrechters aanwezig. Menige discussie daardoor bij de Nederlandse en Deense elftallen, rare gewaarwording. Wij kregen een scheids toebedeeld die amper 12 was en duidelijk nog niet geschikt was om te fluiten. De tegenstander was erg zwak en Geuzen maakte er maar één, wat genoeg zou moeten zijn. Edoch in werkelijk de allerlaatste seconde nam onze jonge vriend een wel heel erg merkwaardige beslissing. Een pass van de tegenstander werd bewust niet aangeraakt door onze verdedigers, waardoor Joëlle de bal rustig kon oprapen. Op het moment dat ze wil uittrappen wordt er gefloten en geeft hij, de scheidsrechter, een vrije trap aan de tegenstander. Delict: handsbal van de keeper, Joëlle zou de bal buiten het strafschop gebied hebben opgepakt. Iedereen viel steil achterover van deze wel heel kromme beslissing. En ja hoor ala Maradona kromde een van de speelsters van Union Slapstick de bal in de bovenhoek, 1-1 en.. onze glamourboy floot meteen voor het einde. We kunnen het nog steeds niet geloven.

Zoals echte Geuzenmiddenmeerders lieten we ons niet uit het veld slaan en genoten we verder van de atmosfeer, het weer en later de meiden niet echt van het diner. Dit is wat ik van de meiden moet geloven, want het pak en klapvee mocht niet met de uitverkorenen mee eten en dat was maar goed ook! Je zou zeggen dat je niet zoveel kan verprutsen aan pasta. De ouders, zusjes en broertjes hebben heerlijk gegeten in het centrum van Kamen.
De finale van de CL was ook niet om over naar huis te schrijven, alleen degene die de pot won bij ons had reden tot juichen. Alhoewel hij het bij één gilletje moest laten, want de hele kantine keek hem wel heel dreigend aan na de 1-0 van Inter.

Zondagochtend kon iedereen heerlijk uitslapen, want de laatste wedstrijd in de poule begon pas om 14.00 uur. Deze werd ondanks keihard werken van de MC1 met 0-1 verloren, wederom onze vriend als scheids, maar dit keer had hij geen vinger in de pap bij deze nederlaag. Na wat rekenwerk bleek dat GM moest strijden om de 7e/8e plaats tegen weer een Duitse frauschaft.
Ondanks of misschien dankzij de tegenvallers was en is de ploeg een hecht collectief. Iedereen werkt hard voor elkaar en ook buiten het veld zijn de meiden altijd samen, mooi om te zien hoor! Luca en Devi speelden na heel lang blessureleed hun eerste minuten weer mee dit seizoen en dat ging uitstekend op een stijve nek en wat spierpijntjes na.

Heel gedreven en ontzettend scherp begonnen de vrouwen in spé aan hun finale. De tegenstander werd geen enkele kans gegund en GM denderde met groot overmacht naar een mooie 7e plaats. Luca bekroonde haar entree met twee fraaie doelpunten en Dionne scoorde met het hoofd!!! De uiteindelijke 4-0 viel nog laag uit. Een mooie afsluiting van een meer dan geslaagd weekend meiden. Het afsluitingsfeest was totaal niets, een oubollige band die de kids de zaal uitjoeg. De ouders werden om 22.45 gebeld om hun wanhopige dochters te komen verlossen van deze vertoning. Rond 23.30 werd er een eigen GM feest gebouwd met DJ Julius (broertje Claudet) en animator Cas (broertje Devi) en als soundblaster werd de auto van Evert-Jan gebruikt. Machtig gezicht om de meiden te zien swingen in het licht van de autolampen. En het duurde nog lekker lang ........

De terugreis op maandag naar Amsterdam verliep vlotjes met een ietwat onzette Peugot van Evert-Jan, rond een uur of één namen we afscheid van elkaar bij de Koningskerk en was het einde van een fantastisch weekend een feit. Namens alle ouders en meiden van de MC1 bedanken we Henk en Tiba voor dit geweldig initiatief en ik hoorde al geluiden over volgend jaar .....
Wat een prachtig en leuk team de MC1.