Ook de laatste wedstrijd van 2011 verliep ongelukkig voor Veteranen 4

Door: Cees Neering

HFC Bloemenkwartier Ve 1 – GeuzenMiddenmeer Ve 4 (2-1) 6-2

Het is al jaren bekend dat de Loosdrechters in het bezoek van de Amsterdamse formatie een enorme uitdaging zien. Met een soort vechtvoetbal, de hulp van het arbitrale thuisduo en wat onverlaten langs de kant probeert het de bezoekers fysiek en mentaal murw te krijgen. De ene keer lukt dat wel en de andere keer niet. In de laatste vier seizoenen hielden beide ploegen elkaar in evenwicht (2-1, 4-0, 0-7 en 0-3). Tot een minuut voor rust was GM veel sterker en had het uitstekende mogelijkheden afstand te nemen. Een terechte penalty (2-1) bracht de omslag en gaf de thuisploeg vleugels.

Jan de Haan en Frits Brinkman begonnen de zaterdag traditiegetrouw met een ommetje door de contreien van Loosdrecht en Hilversum. “Als je dan toch een keer de grote stad verlaat dan moet je toch ook wat van de omgeving zien” verontschuldigde Jan zich. Een voorbijganger van een andere vereniging dacht aan de shirtjes te zien dat het om een duel tussen La Vecchia Signora (De Oude Dame) en Rossoneri (De Rood-Zwarten), kortom Juventus en AC Milaan ging, maar ondanks die conclusie vond hij het duel geen blik waardig en liep hij snel door naar de warme kantine. Warm gedraaid waren de verdedigers van GM zeker niet. Al na een minuut spelen lieten ze zich verrassen en legden ze een aanvaller van Bloemenkwartier geen strobreed in de weg. Met een fraai schot liet hij gelegenheidskeeper Paul Hogema kansloos. Het antwoord van de bezoekers liet niet lang op zich wachten. Wim Bergkamp speelde zich op rechts vrij en bracht zijn broer Marcel met een fraaie steekpass in stelling. Marcel aarzelde niet 1-1. GM bouwde aan een veldoverwicht en had beduidend meer balbezit dan de thuisploeg. Echt pit zat er niet in bij de bezoekers. Kansen waren er genoeg. De grootste twee waren er rond de 20e minuut voor Mustapha Mouzouni. De eerste was na een foute trap van de keeper. Frank en vrij kon hij de bal in het doel schieten, maar hij faalde. Dat deed hij ook toen hij de bal na een fraaie voorzet kort daarop voor het inkoppen had. Ook Marcel Bergkamp kon een fraaie boogbal van Simon Pen bij de tweede paal niet in het doel frommelen. Op slag van rust veerde Dick Thoolen met beide handen in de lucht als een soort ballerina van de grond. Met zijn hoofd kopte hij de bal tegen zijn hand en de scheidsrechter kon niets anders doen dan een penalty geven. Het cadeautje werd gretig benut.

In de rust ontstond nogal wat tumult over de voorgestelde wissel van Henk Pouw. “Frits Brinkman eruit en Shintaro Nagaoka erin”. Bij een stand van 2-1 voor Bloemenkwartier kon je de klok erop gelijk zetten dat deze voorgestelde wissel op verzet zou stuiten. “Is dat nou wel verstandig kunnen we niet beter Dick Thoolen wisselen?”. Maar Henk was onverbiddelijk en deed terecht een beroep op het solidariteitsprincipe. Met zeventien spelers weet je dat je op zijn tijd aan de beurt bent. Wim de Hair doorbrak de patstelling door zichzelf op te offeren. “Dan ga ik er wel uit voor Shintaro” was zijn oplossing. Best opvallend, want als er een speler vroeger nooit reserve wilde staan dan was het Wim de Hair zelf wel.

Heel even had GM de illusie nog iets van de wedstrijd te kunnen maken. Alfred Niehaus schoof de bal maar net voor het doel langs en er waren nog wat kleine kansen. Kort daarop schoot een van de aanvallers van Bloemenkwartier de bal via de onderkant van de lat in het doel. Grensrechter Cees Neering gaf een doelpunt, maar de scheidsrechter weigerde zijn kant op te kijken en liet doorspelen. De 3-1 kwam er niet veel later toch. Dit keer schoot een van de aanvallers de bal hard over keeper Paul Hogema die net iets te ver voor zijn doel stond. Het gat tussen de verdediging van GM en de aanval werd steeds groter. Daarbij kon Frits Brinkman zijn verdedigers niet op de juiste plaats zetten en werd ook nog eens regelmatig de buitenspelval verkeerd gehanteerd. De 4-1 en 5-1 waren daar het gevolg van, al vertrok de aanvaller bij de laatste treffer vanuit buitenspelpositie en negeerde de scheidsrechter het vlagsignaal. Mustapha Mouzouni tikte de 5-2 binnen en Rob Krijt schoot op de lat. Nog een treffer aan Loodrechtse kant maakte de vernedering compleet 6-1.

De teleurstelling over het eigen falen was groot. “Deze nederlaag was onnodig en we hebben de punten cadeau gedaan”. Wim de Hair doorbrak de negatieve spiraal met de opmerking: “ Neem je zaterdag niet mee naar je werk”. In de houten donkere skihut werden de mannen warm onthaald door de dames achter de bar. Handig tapten de dames op leeftijd biertjes en trakteerden de aanwezigen met een lekker bitterballetje. Langzaam ontdooiden de Amsterdammers en zelfs Frits Brinkman kwam weer met gevatte opmerkingen over vrouwen. Ook stelde hij voor aan het eind van het seizoen maar te stoppen en met zijn allen een museumjaarkaart te kopen. “Gaan we gezellig elke zaterdag naar een museum toe en drinken we naar afloop een biertje”.

Met een gezamenlijk wandeling naar het parkeerterrein en het uitwisselen van de nodige wensen voor de feestdagen werd voor lange tijd afscheid genomen. Zes weken geen voetbal is voor de meesten een hele opgave….