Verdienstelijk gelijkspel F3 tegen Meteoor

Door: Jos van der Lans

GeuzenMiddenmeer F3 - Meteoor F1 1 - 1

Er is dit seizoen door de KNVB al heel wat met de F3 gesold. Nadat zij de eerste vijf wedstrijden in de 3e klasse hadden gewonnen, promoveerden ze prompt naar de 2e klasse, waar ze in dezelfde pool als de F1 terechtkwamen. Na de kerstvakantie bleken ze zelfs nog hoger ingedeeld. Gelukkig greep de clubleiding net op tijd in, en zo komt het dat de F3 nu speelt in dezelfde competitie als de F2. Vanochtend speelden ze daarin hun eerste wedstrijd - thuis tegen de F1 van Meteoor. Het werd een enerverende wedstrijd. Vooral het positiespel was deze ochtend bij de F3 goed verzorgd. Iedereen hield goed in de gaten waar hij stond, waardoor er regelmatig snel gecombineerd werd en er goede kansen ontstonden. Nadat de wedstrijd zo'n acht minuten op gang was, kwam Rinus, de Arie Haan van de F3, door zo'n combinatie op zo'n twintig meter van het doel van Meteoor plotseling helemaal vrij te staan. Rinus aarzelde niet en haalde op de van hem (en Arie Haan) bekende wijze (maar tot grote verrassing van Meteoor) verwoestend uit: 1 - 0.
Misschien dachten de jongens daarna een moment dat ze de wedstrijd in hun zak hadden. Misschien schakelde Meteoor nog een tandje bij. Hoe het ook zij - na deze goal kwamen de zwartwitten fel opzetten en golfde de ene aanval na de andere op het GM-doel. Shaquillle, de Stanley Menzo van de F3, wist nog wel een paar gevaarlijke ballen uit zijn doel te ranselen, maar toen hij een keer vergat de bal in zijn handen te pakken en de bal wegschopte, was dat precies in de voeten van de levensgevaarlijke spits van Meteoor. Nog een keer wist Shaquille zijn lichaam in de baan van het schot te werpen, maar toen de Meteoor-aanvaller opnieuw uithaalde, was hij kansloos.
Na de limonade veranderde in de tweede helft het spelbeeld nauwelijks. Voor beide doelen speelden zich situaties af die het bloed van de kijkende ouders deed stollen. Zowel Stefan als Joaquim kregen dotten van kansen, maar de keeper van Meteoor verstond zijn vak. Halverwege de tweede helft leek de F3 alsnog de overwinnign te grijpen toen Stefan in een vrije doortocht naar de keeper onderuit gehaald werd. Strafschop. Rinus schoot de strafschop knalhard in, alsof hij een afstandschot van zo'n dertig meter moest lossen. Helaas stond het doel dit keer wat dichterbij en ging de bal een paar meter over. Nu rook Meteoor F1 zijn kans. Het doel van Shaquille kwam onder grote druk te staan. Onze middenveld (Marten, Maarten, Thomas en Mees) liep zich de longen uit het lijf, en onze verdediging (Daan en Max) maakte overuren. Met veel kunst en vliegwerk werd het doel schoongehouden. Shaquille keek nog een bal tegen de paal, en zo leek de wedstrijd op een verdiend gelijkspel af te stevenen.
Maar toen.....nog dertig seconden te gaan.....ineens weer zo'n snelle combinatie. De bal zeilde van links voor het doel, en stuiterde voor de voeten van Joaquim, die de bal vol op zijn wreef nam. Zijn schot riep bij het publiek onmiddellijk herinnering op aan de WK-finale van 1966 tussen Engeland en Duitsland, waar Geoff Hurst op een vergelijkbare manier het beslissende doelpunt scoorde. De bal spatte op de onderkant van de lat uiteen en ging in een streep naar beneden. Joaquim was al juichend onderweg naar de middenstip, maar waar het doelpunt van Hurst in 1966 werd goedgekeurd, keurde de scheidsrechter dit F3-doelpunt af. Terecht, want de bal was de lijn niet geheel gepasseerd.  Het was nog lang onrustig in de kleedkamer, maar 1 - 1 was gezien het spelverloop een uitslag waar iedereen tevreden mee kon zijn. (Jos/Simon)