Verliezen is een kunst

Door: Jaap van den Akker

2504: GM D2 - CTO'70 D2: 2-3

2704: CTO'70 D2 - GM D2: 2-0

De Volewyckers en Abcoude waren aan de kant geschoven, maar bijna achter onze rug om was CTO D2 via een aantal achterstallige wedstrijden naar boven geslopen. En juist tegen deze aartsrivaal (in de E1 kwamen we vorig seizoen dezelfde jongens herhaaldelijk tegen) zou het kampioenschap in de laatste twee duels beslecht moeten worden. Aan 1 punt uit twee wedstrijden zou onze D2 voldoende hebben. Dus optimisme alom, maar het zat en viel allemaal erg tegen.Het eerste duel vond op een zonnige maandagavond plaats en we schatten (doordat nog niet alle uitslagen op de KNVB site stonden) CTO in als een goede middenmoter van wie toch te winnen moest te zijn; dus de bloemen waren alvast meegenomen. Dat viel tegen: de tegenstander bestond uit een stel stevige jongens die direct speelden en graag de lange bal gebruikten. De eerste helft ging de strijd gelijk op en dat gold ook voor de score. We kwamen achter door balverlies op het middenveld gevolgd door een mooie solo van hun spits. Maar vijf minuten later konden we gelijk maken uit een corner die door Jaap bij de tweede paal werd ingeschoten. Toen we met 2-1 voor kwamen (een goed afstandsschot van Daan na een half afgeslagen vrije trap) leek het pleit beslecht. Maar met veel fysieke inzet vocht CTO zich terug en kwam voor rust nog op 2-2. De vele ouders en opa’s & oma’s aan de kant bleven onverdeeld optimistisch over de uiteindelijke afloop. Dat gold nog meer voor het luidruchtige Vak 3, dat bevolkt werd door broertjes en andere GMM jeugdleden.
De tweede helft zou de wedstrijd uitgroeien tot een bizar duel met heftige emoties binnen en buiten het veld. Door te weinig combineren kwamen we in veel man-tegen-man situaties terecht waarin we vaak het onderspit moesten delven. En de beslissingen van de scheidsrechter waren hierbij soms erg onduidelijk, zodat de irritaties groeiden. Toch duurde het de volle speeltijd ( en volgens sommigen was die zelfs al verstreken) tot de noodlottige 2-3 viel, die eerste werd afgekeurd en later na veel protesten van CTO kant toch werd goedgekeurd. Wat natuurlijk tot tegenreacties leidde. 2-3 bleef tenslotte 2-3, ondanks dat er nog minstens tien hectische minuten werd doorgespeeld.
Wat restte was teleurstelling en diepe droefenis bij sommige van onze dapp’re strijders. De bloemen gingen mee terug en werden in een koele emmer gezet, want twee dagen later zou het allesbeslissende laatste duel plaatsvinden in Duivendrecht.
Voor de tweede wedstrijd waren de verwachtingen al flink getemperd en velen hadden zich voorgenomen zich niet meer door de emoties te laten meeslepen. Meegeleefd werd er wel door de ouders langs de kant (waar waren de oma’s & opa’s gebleven?), want de hele eerste helft bleef de stand in evenwicht en dus spannend: 0-0. Een paar kleine kansen waren er voor GMM en twee grote voor CTO, waarvan er één op de lat belandde. De scheidsrechter leidde strak waardoor de wedstrijd sportief verliep zoals we gewend zijn tegen deze club.
En toen kwam die gevreesde tweede helft, al weken de mindere 50% van onze speeltijd. Na tien minuten schadevrij te zijn doorgekomen begonnen we langs de kant toch langzamerhand moed te vatten, maar die hoop bleek na 13 (!) minuten ijdel. Een goede combinatie over de rechtervleugel leidde tot een strak en onhoudbaar schot van een meter of acht. En vijf minuten later was het over en uit toen een afketsende bal voor de voeten van een CTO-er belandde, die geen moment aarzelde om de 2-0 in te schieten. De laatste tien minuten persten onze jongens er nog een klein offensiefje uit, maar fysiek bleven we de mindere waardoor de broodnodige goals uitbleven.
De bloemen hebben we maar aan de tegenstanders gegeven, die er blij mee waren (want zelf hadden ze daarvoor niet gezorgd). De teleurstelling had plaats gemaakt voor berusting in de wetenschap dat we in de laatste twee wedstrijden toch net iets te kort kwamen tegen een letterlijk en figuurlijk stevige tegenstander. En hulde aan onze jongens die het konden opbrengen om, ondanks de teleurstelling, de kersverse kampioenen te feliciteren. Abel, Auke, Biko, Daan, Dimitri, Jaap, Lou, Merijn, Miel, Raymond, Rick, Ricky, Tim (2x) en Warnar het was een lang en spannend seizoen met veel inzet en goede resultaten, maar helaas met een anti-climax tegen CTO. Gelukkig volgen er nog een paar leuke toernooien om het seizoen af te sluiten.