Vermoeid E9 vechtend naar gelijkspel

Door: Frank Bakker

Ouderkerk E8 - GeuzenMiddenmeer E9: 2 - 2

De sportvelden en accomodatie van Ouderkerk mochten er zijn. Het zonnetje scheen dun over de groene mat en de temperatuur viel nog mee. Het team was compleet, het GeuzenMiddenmeer Kersttoernooi had gelukkig geen blessures opgeleverd. Wel een zekere voetbal- en spiermoeheid, zo zou later in de wedstrijd blijken. De coach (ondergetekende) zette het negental op twee plaatsen om. Imro ging als centrale verdediger spelen, en Bart verhuisde naar de rechtermiddenpositie. De E9 werd door de coach toegesproken. Hij benadrukte het belang van deze wedstrijd, tussen de nummer 2 (wij!)  en de nummer 3 (zij!) van de competitie. Goed overspelen, niet op een kluitje gaan staan, jezelf aanbieden, uit elkaar spelen en de vrije man zoeken! Ook heel belangrijk: als keeper Daniel de bal heeft, dan moet de verdediging naar voren lopen. Het middenveld moet goed bezet zijn. Pas dan mag onze keeper uittrappen. Zo gezegd zo gedaan.

De blauwwitten van Ouderkerk lieten al in de eerste minuten zien sterke tegenstanders te zijn. Een aantal spelers was balvaardig en ze konden elkaar goed vinden. Twee keer ging de bal rakelings langs het doel van GeuzenMiddenmeer. Toch kreeg de E9 langzaamaan grip op de tegenstander en de aanvallen verplaatsen zich naar de andere kant. In de vijftiende minuut schoot Imro raak na een voorzet op maat van Aris (0-1). En twee minuten later verkeek de keeper van Ouderkerk zich op een schot van Aris, de bal verdween door zijn benen over de doellijn (0-2). Toen de pauze aanbrak leek er dus geen vuiltje aan de lucht. Maar de coach was er niet gerust op, want de tegenstander liet zo nu en dan fraaie staaltjes voetbal zien.
Hij kreeg gelijk: in de tweede helft kwam GeuzenMiddenmeer er nauwelijks meer aan te pas. Ouderkerk nam meteen het initiatief, ze waren doelgericht en dat leidde in de 30ste minuut al tot de 1-2.

Onze verdediging rammelde, de spelers gingen teveel naar voren en kwamen niet op tijd terug, of bleven niet bij hun tegenstander op hun positie staan. Dit leidde al snel tot de gelijkmaker (2-2). Het zag er somber uit...
Twee spelers maakten daarna in het bijzonder het verschil. In de eerste plaats keeper Daniel die meerdere reddingen op zijn naam bracht en niet bang was zich voor de aanstormende aanvallers te werpen. De ander die ik met name wil noemen is Mike, die onder de fanatieke aanmoedigingen van zijn moeder overal opdook, ballen afpakte, mooie passjes gaf, kortom een geweldige wedstrijd speelde. Maar het was toch vooral ook het collectief dat overeind bleef. Het Kersttoernooi zat nog in de benen, en veel lukte niet; maar de spelers vochten voor wat ze waard waren. En in de laatste minuten waren de beste kansen weer voor de E9, die echter onbenut bleven. De terechte einduitslag: 2-2.