Veteranen 3 viert kampioenschap met BBQ

Door: Cees Neering

Afgelopen zaterdag was het dan zover. Dick Thoolen, alias Dick van de Boot, had al eerder het initiatief genomen voor de jaarlijkse traditionele barbecue. Hij stelde daarvoor zijn landje bij zijn woonark aan de Amstel beschikbaar.

 Ondanks dat de barbecue gepland stond op een van de waterkoudste avonden in de maand mei werd er uitbundig gelachen. Vooral toen aanvoerder Henk Pouw de spelers een voor een onder de loop nam en de karakters van elke speler op gevatte wijze in beeld bracht. Eerst was echter Teun Lagas aan de beurt:
Hij prees de aanvoerder van het derde veteranenteam om zijn bezielende leiderschap. Dat hij het stelletje, ondanks het gebrek aan speeltijd en het grote aantal spelers toch tevreden wist te houden.  En dan het schema met speeltijd waar niemand iets van begreep...

Vervolgens sloot Henk aan met:
- Bij het begin van deze competitie schreef ik:  Seizoen 2007-2008 kan wel eens anders worden. En wel hierom:
- We gaan in de 45+ competitie spelen
- We gaan tegen volslagen nieuwe tegenstanders voetballen in diverse onbekende oorden
- We hebben zeker drie nieuwe spelers kunnen aantrekken; Michel Haring, Frank Oudolf en Dick Thoolen. Ziet er veelbelovend uit
- Willem - de keeper – zit nog steeds in het vat en wat daarin zit…..enz.
- Continuïteit in het management
 
Om met Cruijff te spreken: "je gaat het pas zien als je het doorhebt". En zie, wat is het resultaat:  Een welverdiend kampioenschap.

Een kleine evaluatie is wel op zijn plaats en ik wil dat doen aan de hand van mijn reservebeurtenlijst.

Ik begin bij Rolf Daalder: Nul wedstrijden gespeeld, nul minuten speeltijd. Daar zijn we gauw mee klaar.

Nu het serieuze werk. En ik begin bij:
Jan de Haan 365 minuten gevoetbald in 10 wedstrijden. Een tijd geblesseerd geweest aan het achterwerk.  Jan vind ik een bijzonder mens: Voor en na de wedstrijd met van alles bezig maar gaat tussendoor het veld in, linksachter, schakelt zijn man uit, geen onvertogen woord en na de wedstrijd gaat het weer over Ajax, Joop Waterman, de politiek of wat dan ook. Tussendoor zorg voor de Food en Beverage. Het is meer dan een applaus waard.

Net boven Jan staat: Wim van der Meer, 410 minuten in 10 wedstrijden. Wim was de eerste helft van dit seizoen goed op dreef. Maar het kost steeds meer moeite. Donderdagavond zie ik hem weer rennen en draven dus wie weet.

Cees Neering was goed voor 410 minuten voetbal in 9 wedstrijden. Daarbovenop heeft Cees 9 thuiswedstrijden gefloten en heeft hij 4 keer op doel gestaan. Cees en Eric zijn de enige twee in dit elftal die die veelzijdigheid hebben. En zo nu en dan zien we ook nog die magische linkervoet, maat 48+ , die van die kanonskogels weet te verzenden of voorzetten over 40 meter. Ik weet dat Cees wel moedeloos wordt van het feit dat er zo weinig mee gedaan wordt. Cees zwerft veelal op links. Ja, en dan... zijn managerskwaliteiten.

Dan komen we bij Frits van Lingen, 640 minuten voetbal in 14 wedstrijden. Frits heeft vele kanten, ook in het veld. Na een enorme rush vanaf de rechtsback plaats waarbij zijn voorzet niet begrepen is kan hij minutenlang in de verte staren zonder enige beweging om vervolgens moedeloos terug te sloffen naar zijn plek. Veelal heeft de tegenstander dan al geprofiteerd. Maar hij kan een duel ook genadeloos ingaan. En soms snapt Frits er helemaal niets van. Zo kwam hij mij vertellen dat hij niet meer opgesteld wilde worden als hij geen hele wedstrijden mocht spelen. Enige uitleg deed wonderen en sindsdien dartelt Frits weer vrolijk mee.

Henk Pouw: koploper van het groepje dat minder dan 50 minuten per wedstrijd heeft meegedaan ben ik zelf; 835 minuten in 18 wedstrijden. Ik zal jullie verder niet vermoeien met al mijn eigen verhalen, ik word er zelf al moe genoeg van.

We komen nu in de categorie 50 tot 60 minuten speeltijd, te beginnen bij Frank Oudolf met 900 minuten in 17 wedstrijden. Dit jaar bij ons begonnen en inmiddels vaste wisselspeler met Frits. Bij Frank weten we op dit moment niet wat er gebeurt als hij richting bal gaat. Hij kan hard lopen en je komt hem steeds weer tegen. Hij kan ballen afpakken als geen ander, hij is onpaseerbaar lijkt het maar het volgend moment kan hij een pass geven waar de honden geen brood van lusten.  Wij houden regelmatig ons hart vast. Tot er weer zo'n briljant moment komt dat hij een schier onmogelijke bal weet af te pakken.

Dick Thoolen (Dick van de Boot), 1120 minuten in 21 wedstrijden. Begon overrompelend bij ons door in de eerste wedstrijd 3 keer te scoren. Dat succes heeft Dick niet helemaal weten vast te houden. Maar Dick is een echte teamspeler. Altijd positief en altijd aanmoedigen, ook al staat hij reserve. Enige smet: hij ging zich dit jaar met de opstelling bemoeien door aan te geven waar hij het beste tot zijn recht zou komen. Hij dacht zelf achter de spitsen. Het moet er geloof nog uitkomen.

Paul Hogema: heeft hetzelfde gemiddelde gevoetbald als Dick, namelijk 53,3 minuten maar dat was bij Paul 960 minuten totaal in 18 wedstrijden. Paul is: niet lullen maar poetsen. Als hij speelt, staat hij er en gaat hij er voor. Zijn uitbarstingen over onrecht hem aangedaan zijn vaak 4 velden ver te horen. Maar altijd betrokken, ook altijd gericht op winnen maar nooit over de schreef.

Dan komen we bij Joram Krozer, 830 minuten gevoetbald in 15 wedstrijden. Door zijn werk laat hij wel eens verstek gaan. Maar als hij er is zullen we het weten, zowel binnen als buiten het veld. Het hoogtepunt van dit jaar: een minutenlange omhelzing op de grond met een tegenstander, waarbij het onduidelijk was of er sprake was van ruzie of van liefde. Misschien wel het hoogtepunt van ons hele seizoen.  

Koploper van de 50 minuten en meer container is Eric Lindenkamp: 1135 minuten voetbal in 19 wedstrijden. En daarvan 13 hele en halve wedstrijden op het doel. Eric heeft ook nog 1 helft gefloten. Eric wil winnen en daar gaat hij behoorlijk ver in. Hij kan tegenstander meer daar vervelend voor de voeten lopen, hij kan zuigen, de vermoorde onschuld spelen. Geen beter voorbeeld dan hij. De andere kant aan Eric is dat hij dat niet voor eigen gewin doet; alles staat in dienst van het team. Hij offert zich daar volledig voor op.

Bij Wim de Hair begint de 60 tot 70 minuten container: 1210 minuten voetbal in 20 wedstrijden. Wim begint steeds meer af te zakken. Tot voor kort was hij voorin de spits te vinden, loerend op goaltjes. Maar opeens, dit jaar leek het wel of de handdoek in de ring gegooid werd. De scherpte verdween, alleen daar voorin staan (want die andere spits was met hele andere dingen bezig) was ook maar eenzaam en Wim vroeg steeds vaker om een plek als rechtshalf. En in de afgelopen paar wedstrijden wilde Wim zelfs alleen nog maar als rechtsback spelen. En aan zijn spel te zien vindt hij dat veel leuker om zo onder de jongens achterin met elkaar bezig te zijn.

Teun Lagas was goed voor 920 minuten voetbal in 15 wedstrijden. Ook regelmatig afwezig ivm werk. Maar als Teun voetbalt, moet ik altijd aan ballet denken. Niemand loopt zo gratieus met een bal aan de voet als Teun. Zelfs in de duels zie ik eerder de hand van Rudi van Dantzig dan die van Dick Advocaat. Leuke van Teun is ook dat hij overal tot zijn recht komt. Voor, midden, achter, overal  is hij inzetbaar. Maar het is altijd genieten.   

Menno Claessen: 1215 minuten voetbal in 19 wedstrijden. Leuke: zoon van Han.
Maar niet zoals zijn vader voetballen met veel kappen en draaien waarbij je op gras kon gaan zitten wachten. Nee, Menno is direct en vooruit. Een bijtertje. Of de tegenstander klein of groot is maakt hem niet uit, hij gaat onvervaard de duels in. Als de tegenstander groot is zie je Menno soms niet eens in die botsingen maar vaak komt hij wel als overwinnaar tevoorschijn.

Michel Haring is er helaas niet maar hij staat bovenaan in deze groep: 880 minuten in 13 wedstrijden.

Dan komen we bij de min of meer vaste bezetting. Dat zegt niet zoveel over de kwaliteit maar meer over het feit dat ze het lopen wat langer kunnen volhouden.

Onderaan staat Simon Pen: 1300 minuten in 18 wedstrijden Simon, een mooie voetballer om naar te kijken, een rustpunt in het veld. Bij Simon kan je altijd de bal kwijt, draait weg van 1 of 2 tegenstanders en gaat het spel dan verdelen. Scoort vaak ook nog belangrijke doelpunten. Simon is niet van de lange bal maar eerder van de subtiele pass, breed of binnendoor.

Wim Bergkamp scoorde 1530 minuten in 21 wedstrijden. Bij Wim moet het mee zitten. Het weer bijvoorbeeld. Boven de 15 graden wordt voetballen al minder leuk. Een paar keer verliezen maakt het hele seizoen ondraaglijk. Maar dan als het mee zit; in een van de laatste wedstrijden scoorde Wim op advies van Paul direct in de bovenhoek. Zijn uitbarsting van vreugde en geluk was van een buitenaards omvang. In het veld is Wim meer de man van de lange bal, vaak bedoeld als eindpass. Veelal op Moestapha, maar daar kom ik nog op. Is de bal gegeven dan kijkt Wim nog wel, loopt zelden mee en draait zich halverwege al om als hij het fluitje hoort voor buitenspel.

Shintaro Nagaoka: 1425 minuten in 19 wedstrijden, waarbij 3 wedstrijden op de goal. Shintaro ken ik als voetballer al heel wat jaren. Zijn shuffle op plek zelf zijn legendarisch. Zijn passes in de voeten van de tegenstander trouwens ook. Maar wat een verdediger. Hij werkt zich een slag in de rondte, hij sjouwt achter elke bal aan, een echte kanjer. Legendarisch zijn ook zijn verhalen over zijn blessures. Het is elke keer weer een godswonder dat hij kan spelen.

Dan Moestapha Mouzouni: 1665 minuten in 22 wedstrijden. De enige die alle wedstrijden heeft meegedaan. Bij Moestapha horen vier begrippen als het gaat om voetbal: zijn passeerbeweging, doelpuntenmaker, buitenspel en roken. IK ben blij dat Moestapha zoveel doelpunten maakt want anders moesten wij het zelf doen en ik weet niet of dat wel zou lukken. Maar het mooist vind ik zijn reacties op buitenspel. Meestal is dat meters maar dat geeft niet. Eerst roept hij de vlaggenist aan. Die heeft er totaal geen kijk op. Dan komt de scheidsrechter aan de beurt en dan pas Wim Bergkamp.

Aan de top staat Frits Brinkman met 1600 minuten in 21 wedstrijden. Meer dan 76 minuten gemiddeld per wedstrijd. Ik denk aan de Donderdagavond. Zijn praten met de tegenstander. Komt hij nog wel aan voetballen toe. Voor het eerst kampioen. Wat zegt zijn gezicht?

Martin Nieuwenhuis heeft hij de smaak te pakken? In ieder geval is het een uitstekende interim keeper en materiaalman.

Tot slot: het managementteam en wie gaan er niet door? Eensgezind geven alle spelers aan volgend jaar samen door te gaan. Want wat is het toch een leuke competitie.

Rest mij om namens de veteranen 3 Dick en Loes van de boot hartelijk te bedanken voor hun gastvrijheid. En dat geldt natuurlijk ook voor Jan de Haan die zijn faam als manager food en beverage opnieuw heeft waargemaakt door heerlijke salades klaar te maken en Frank Oudolf voor de inkoop. Een mooie afsluiting van het seizoen!

Zie onderstaande link voor fotoreportage BBQ!