Virtus Unita Fortior past op Veteranen 4

Door: Cees Neering

FC Breukelen Ve3 – GeuzenMiddenmeer Ve 4 (0-0) 2-2

zaterdag 21 januari 2012

Ondanks dat de weermannen vorig jaar in de media over elkaar heen vielen om een aanstaande horror winter met Siberische toestanden te voorspellen, dendert de voetbalcompetitie in volle vaart door. Herder Henk Pouw, die al vele nachten had gedroomd van de Elfstedentocht, moest zijn kudde al vroeg in het jaar weer onder zijn hoede nemen en leidden naar het Utrechtse Breukelen. Daar aangekomen bleken er veel schaapjes met griep en vakantieverschijnselen te zijn achtergebleven. De uitgeklede “B-ploeg” kreeg de opdracht de wansmaak van de onnodige 1-4 thuisnederlaag van december vorig jaar deze zaterdag weg te wassen. Het beste wapen in geval van het ontbreken van bepalende spelers luidt:” Virtus Unita Fortior” vrij vertaald met verenigde kracht de tegenstander bestrijden. En dat was precies wat GM vandaag deed. Als een team werd Breukelen bestreden en over de hele wedstrijd gezien had GM het meest recht op de overwinning. Vooral in de tweede helft speelden de Amsterdammers ijzersterk en had Breukelen het geluk aan haar hand. 

 

In de Amsterdamse formatie keerde keeper Rolf Daalder na een lange pauze terug onder de lat. Dat was gelijk te merken, want de verdediging stond weer als een huis en de enkele keer dat een aanvaller dan toch doorbrak wierp hij zich met verve voor de bal. Uitblinker Simon Pen kon al na enkele minuten spelen de Amsterdammers aan een voorsprong helpen. Alleen op weg naar de keeper maakte hij net de verkeerde keuze en kon de keeper de bal onderscheppen. “Ik wilde hard uithalen en werd beïnvloed door een aanstormende verdediger, hij had erin gemoeten”. Op een paar slappe schoten na  viel er echter niet veel te beleven in de eerste wedstrijdhelft. Af en toe was er over en weer een plaagstootje. Bij GM wedijverden de beide spitsen waarvan de voornaam met een M begint, Marcel Bergkamp en Mustapha Mouzouni, voor de titel: “Master of Offside” (kampioen buitenspel). Dit spelelement werd vooral ingegeven door de aloude fout de bal te snel naar voren te willen spelen. Iets wat na rust duidelijk beter ging. 

Het enige echte wapenfeit van Breukelen was een indraaiende voorzet van de rechtsbuiten die per ongeluk de lat schampte. 

 

Terwijl in de pauze de thee werd ingeschonken kreeg Mustapha Mouzouni de schrik van zijn leven. Dick Thoolen had zijn voetbalschoenen en kousen uitgetrokken en richtte een van zijn voet en in de richting van de verbouwereerde spits. “Kun je mijn voet effe masseren?”. “En dan zeker ook nog een ‘happy-end’”voegde Cees Neering eraan toe. Al snel begreep Dick dat aan zijn verzoek geen gehoor zou worden gegeven en vervolgens droop hij af naar de wc, waar hij de laatste vijf minuten van de rust verbleef. De vrijgekomen plek op de bank werd snel ingenomen door Frits Brinkman die de situatie aangreep en met de zoveelste anekdote aankwam. Tegen Frits Van Lingen begon hij het verhaal over die vrouwelijke toerist die ergens iets had gelezen over een masturbeer “ ehm… can I have such a Master beer?” wat ze maar wat graag zou willen drinken. 

Nadat Frits Brinkman de opmerking van Shintaro Nagaoka “we moeten de eerste vijftien minuten goed doorkomen”pareerde met “wat dacht je van veertig minuten?” liep de kleedkamer leeg richting speelveld.

 

Met Cees Neering in de ploeg en de harde wind schuin tegen speelde GM een stuk beter dan in de eerste helft. Vooral  gedwongen door dit natuurverschijnsel werd het spel compacter, sloten de linies beter aan en zag je fraaie driehoekjes op het middenveld. Bij Breukelen gebeurde precies het tegenovergestelde. Lange ballen die vaak de spitsen niet bereikten. Knullig balverlies op het middenveld werd door de thuisploeg afgestraft. Met een harde volley verschalkte een van de Breukelaren de nog spartelende keeper Rolf Daalder. Het antwoord kwam nog geen vijf minuten later. Dit keer was het Rob Krijt die werd aangespoord maar eens te gaan schieten. En jawel hoor op vrijwel identieke wijze verdween de bal in het doel. Breukelen had het moeilijk en de verdedigers trokken met regelmaat aan de noodrem om erger te voorkomen. Een keer hands en er werden zeker twee zware overtredingen geteld, waarvan de meedogenloze op Simon Pen niet in de veteranencompetitie thuis hoort. 

Ondanks het veldoverwicht was het Breukelen wat weer op voorsprong kwam. De scheidsrechter overrulde het vlagsignaal van de assistent scheidsrechter en kende Breukelen een corner toe. De bal werd weggewerkt en kwam in de tweede lijn bij een Breukelaar terecht. Zijn schot belandde via de voet van Dick Thoolen (e.d) in het doel. 

GM liet zich niet van slag brengen en had al snel een antwoord klaar. Dit keer vertrok Mustapha Mouzouni eens niet uit buitenspelpositie en zo kon hij alleen op de keeper afgaan. Met een fraaie lichaamsbeweging zette hij de keeper op het verkeerde been, die prompt hard ter aarde smakte. Terwijl de keeper de schaal van richter tot grote hoogte liet uitslaan schoot de spits de bal tergend langzaam in het doel. 2-2. Een mooi eindresultaat, waar beide ploegen wel vrede mee konden hebben.

 

Ook FC Breukelen beschikt over een soortement skihut met leuke dames achter de bar. Krijg je toch nog een beetje winters gevoel. Nog voor Mustapha Mouzouni maar een glas had aangeraakt werd hij al door zijn zoon Dylan gemaand niet teveel te drinken. Na de maximale wettelijke taks naar binnen te hebben gewerkt verdween hij snel richting de uitgang met de opmerking: “Je denkt toch niet dat ik aan de cola ga?”. De rest van het team bleef nog even zitten en volgde later voldaan richting parkeerplaats. Met de nodige schouderklopjes en vriendelijke woorden werd voor een week afscheid genomen.